Ege’nin tuzuyla yoğrulmuş bu kadim kente adım attığınızda, ayağınızın altındaki beyaz mermerler size binlerce yıl öncesinin fısıltılarını taşır.
Celsus Kütüphanesi’nin heybetli sütunları arasında durduğunuzda, bilginin sadece kâğıtlarda değil, taşın sabrında da gizli olduğunu hissedersiniz. Bir zamanlar felsefecilerin adımladığı Kuretler Caddesi’nde yürürken, rüzgârın getirdiği sesler antik bir tiyatronun alkışlarına karışır.
Büyük Tiyatro’nun basamaklarına oturduğunuzda, karşınızda uzanan liman yolu (Arcadiane), artık denize kavuşmasa da hala sonsuzluğa açılan bir kapı gibidir. Efes; bir zamanlar dünyanın yedi harikasından biri olan Artemis Tapınağı’nın zarafetini, Roma’nın ihtişamını ve Anadolu’nun misafirperverliğini tek bir gökyüzü altında toplar. Burada zaman doğrusal değildir; geçmiş ve bugün, altın sarısı bir ikindi güneşinde birbirine sarılır. Efes, unutuşa direnen bir şarkı, mermere yazılmış bir şiirdir.
Celsus Kütüphanesi: Estetik ve zekânın mermerle buluştuğu nokta. Antik Tiyatro: Akustiğiyle devleşen, 25 bin kişilik devasa bir sahne. Yamaç Evler: Dönemin aristokrat yaşamına açılan, fresklerle süslü bir pencere. Hadrian Tapınağı: İmparatorluk görkeminin ince işçilikle harmanlanmış hali." Efes’te her taş, üzerine basıp geçen binlerce yılı hatırlar; siz sadece yürümekle kalmaz, tarihin içinde nefes alırsınız."
Öykü Gümüştaş
