On sekiz Mart sabahı, deniz ufku dardı,
Yedi düvel birleşip boğazı sardı.
Güneş doğuyordu ama rengi farlı,
Bu toprakta bir koca destan saklı.
Conkbayır’ından yükseldi bir ses,
‘Ölmeyi emrettim’ dedi o nefes
O an kitlendi her bir heves.
Türk’ün azmiyle kırıldı kafes.
Sadece erkekler mi siperde duran?
Şerife bacıdır oyunu bozan
Mermiyi, şalını, sevdayı saran
Kadınlarımızla yazıldı bu şanlı destan.
Nusret’in mayını, zaferin haberi
Seyit’in sırtında bir memleketin kaderi
Kadın, erkek, çocuk: dönmediler geri
Atatürk’ün izinde daima ileri.
Korku yoktu yalnızca inanç vardı,
Her yürekte vatanın sevdası vardı.
Düşmanlar kapıda ama ruhlar kararlı.
18 Mart unutulmaz bir destandı.
Tarih bile eğildi, selam durdu bu güne.
Bakıp gurur duy, ey millet dününe.
Toprak bile bilir, dalga bile söyler,
‘‘ÇANAKKALE GEÇİLMEZ, GEÇİLEMEZ.’’
