Kent genelindeki yaşam kalitesini ve ilçe bazlı memnuniyet durumunu ortaya koyan çalışma, kentsel yoğunluk ile yaşam kalitesi arasındaki keskin zıtlığı göz önüne serdi.
Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerinde büyükşehirler arasında mutsuzluk oranıyla öne çıkan İzmir’de, mikro düzeyde yapılan son araştırma kentteki memnuniyet dağılımının ilçelere göre büyük farklılıklar gösterdiğini ortaya koydu. Araştırma sonuçlarına göre kentin sahil ve kırsal ilçelerinde memnuniyet oranları zirveye ulaşırken, yoğun nüfuslu merkez ilçelerde ise kentsel yükler nedeniyle düşüş kaydetti.
Yaşam kalitesinde zirve kıyı ve kırsal ilçelerin
Araştırma verilerine göre; düşük katlı mimari, doğa ile entegre yaşam ve düşük nüfus yoğunluğuna sahip ilçeler listenin ilk sıralarında yer aldı:
• Güzelbahçe: Düşük katlı mimarisi, sakin sahil şeridi ve merkeze yakın ama izole yapısıyla İzmir'de memnuniyetin en yüksek olduğu ilçe oldu.
• Karaburun: Korunan doğal alanları ve metropol kalabalığından uzak yapısıyla listenin ikinci sırasında yer aldı.
• Tire: Güçlü yerel tarım ekonomisi ve köklü sosyal dokusu sayesinde deniz kıyısında yer almamasına karşın zirveyi zorlayan bir diğer ilçe oldu.
• Urla ve Çeşme: Gastronomi rotaları, nitelikli kent yaşamı ve yüksek toplumsal aidiyet duygusu sayesinde ilk beş arasındaki yerini aldı.
Merkez ilçelerde kentsel stres memnuniyeti düşürdü
Kentsel dönüşüm süreçlerinin yavaş ilerlediği, altyapı yetersizliklerinin yaşandığı ve gündüz nüfus yoğunluğunun yüksek olduğu merkez ilçeler ise listenin alt sıralarında kaldı:
• Karabağlar (27. Sıra): Kentsel dönüşümdeki gecikmeler ve sosyal donatı alanı eksikliği nedeniyle memnuniyetin düşük kaldığı bölgelerden biri oldu.
• Bayraklı (28. Sıra): İş merkezlerinin yarattığı yoğun tempo ve 2020 depremi sonrası devam eden zemin kaygıları yaşam kalitesini olumsuz etkiledi.
• Buca (29. Sıra): Yüksek nüfus yoğunluğu, plansız yapılaşma ve ulaşım altyapısındaki yetersizlikler nedeniyle listenin son sıralarında yer buldu.
• Konak (30. Sıra): Gündüz nüfusunun getirdiği kozmopolit yoğunluk, gürültü, eski konut stoğu ve yüksek yaşam maliyetleri gerekçesiyle memnuniyetin en düşük olduğu ilçe olarak kayıtlara geçti.
TÜİK verileri ile İZKA araştırması arasındaki fark
Raporun değerlendirme bölümünde, genel istatistiklerde İzmir’in mutsuz görünmesinin temel nedeninin merkez ilçelerdeki yüksek nüfus ağırlığı olduğu vurgulandı. Buca ve Konak gibi milyonları barındıran ilçelerdeki ulaşım ve kentsel dönüşüm sorunlarının il genel ortalamasını düşürdüğü; merkez metropolün dışına çıkıldığında ise yaşam memnuniyetinin üst seviyelere ulaştığı kaydedildi.
