İnsanoğlu gezip yeni yerler keşfetmeyi sever. Gezmek ruhu besler, yeni yerler görmekse genel kültürümüze katkıda bulunur. Elbette tüm Dünya’yı gezmek gezi tutkunlarının en büyük hayalidir. Ama önce doğup büyüdüğün, kök saldığın topraklardan işe başlamak en doğrusudur.
İşte böyle düşünceler içindeyken günlerden bir gün karşıma ‘Tarihi Asansör ve Dairo Moreno Sokağı’ diye bir belgesel çıktı. Merakla izledim, tabii hiç kaçırır mıyım belgesel sevdalısı olarak? Öyle hoşuma gitti ki etkilendim. Hemen bizimkilerin yanına gittim. ‘En yakın zamanda Asansöre gidelim.’ dedim.
Annem ‘Aslında sen oraya gittin. Ama çok küçüktün. Hatırlamaman doğal.’ deyince olayın merak öğesi bende tavan yaptı ve yeni rotamız belirlendi. Hafta sonu gezilecek yer: Asansör. Hayırlı uğurlu olsun.
O sabah erkenden kalktım. Uyku tutmadı. Sanki bayram sabahı ve bayram çocuğuydum, ne ilginç! Kahvaltımızı yaptık. Keyif kahvemizi orada içmeye karar verdik.
Ulaşımı zor değil aslında. Otobüsler var oradan geçen. Ama biz arabamızla gittiğimiz için park edecek yer telaşı sardı içimizi. Orası Mithatpaşa Caddesi üzerinde bulunuyor ve oldukça işlek bir bölge. Neyse, öyle ya da böyle arabamızı park etmeyi başardık.
Asansöre binmeden önce Dario Moreno Sokağından söz etmeden geçemeyeceğim elbette. Bu bölgeyle özdeşleşmiş ve Asansör deyince Dario Moreno, Dario Moreno deyince Asansör ayrılmaz bir ikili gibi bence.
Sanki İzmir’in o kalabalık, gürültülü hayatından bir portal açılmış ta farklı bir zamana ışınlanmışsınız gibi bu sokak. Hani yazları sahil kasabalarında gördüğümüz o huzurlu manzara karşılıyor bizleri. Eski Rum evleri restore edilmiş. Çoğu, kafe ya da hediyelik eşya dükkânı olmuş. Bizim evin tarihi şahsiyeti olan anneannem hemen söze karıştı, ‘Bizim gençliğimizde buralarda yaşayan, hali hazırda oturanlar vardı.’ diye. Keşke öyle mi kalsaydı acaba diye düşünmedim değil. Sanki evlerden tatlı tatlı gülümseyen yaşlı teyzeler çıkıverecekmiş hissiyle gezindim biraz da. ‘Oğlum Oğuzhan’, dedim sonra, ‘Dario Moreno’yu anmadan geçme sakın!’...
Oğuzhan Tanyeri
