Kadına yönelik şiddeti sadece televizyondaki birer haber veya polisiye bir olay olarak görüyoruz. Ancak yaptığımız bu araştırma, meselenin çok daha derinlerde, zihinlerimizde yattığını gösteriyor. İncelediğimiz veriler ve tarihsel süreçler kanıtlıyor ki; şiddet sadece bir anlık öfkeyle ortaya çıkmıyor. Aksine şiddet, aileden aileye, nesilden nesile aktarılan karanlık bir miras gibi aramızda dolaşıyor.
Araştırmamızın sonuçları, kadına yönelik şiddetin önlenmesi için sadece polisiye tedbirlerin yetmeyeceğini, topyekün bir zihniyet devriminin şart olduğunu göstermektedir. Elde edilen veriler ışığında şu adımların atılması elzemdir:
Eğitim Müfredatı Devrimi: Şiddetin normalleştirilmesi eğilimlerine karşı çıkmak amacıyla okullarda okul öncesinden itibaren “Toplumsal Cinsiyet Eşitliği” ve “İnsan Hakları” eğitimlerine daha fazla yer verilmelidir.
Toplum Temelli Eğitimler: Özellikle imkanları kısıtlı bölgelerde yaşayan vatandaşlarımıza yönelik eğitimler, şiddetin ‘normal bir şeymiş’ gibi görülmesini veya haklı çıkarılmasını engellemek için atılacak ilk ve en önemli adımdır.
Çocuklar İçin Erken Destek: Şiddete şahit olan veya buna maruz kalan çocukların psikolojik destek alması bir lüks değil, zorunluluktur. Eğer ailelere bu konuda yol gösterir ve çocuklarımızın ruhundaki yaraları erkenden sararsak, şiddetin o kötü mirasını bir sonraki nesle devretmesini de engellemiş oluruz.
Kadının Gücü, Toplumun Gücü: Şiddeti bitirmenin yolu kadınları kısıtlamak veya kontrol altında tutmak değil, onlara kendi ayakları üzerinde durma fırsatı vermektir. Kadınların iş hayatında daha fazla yer alması ve ekonomik özgürlüklerini kazanması, şiddete karşı en büyük kalkandır. Özgüveni yüksek, sosyal hayatta aktif bir kadın; sadece kendi geleceğini değil, sağlıklı bir toplumun temelini de inşa eder.
Kadına yönelik şiddet, bir “aile içi mesele” değil, temel bir insan hakları suçudur ve kadınlarla erkekler arasındaki eşitsizliği giderek derinleştirmektedir. İstenilen huzur ve refah toplumu, ancak kadınların korkusuzca, eşit ve özgürce yaşadığı bir dünyayı inşa etmekle mümkün olacaktır.
Yarınları el birliğiyle kurmak
Kadın dendiği zaman pek çok kişinin aklına ilk gelen kelime “anne” ya da “ev” oluyor. Oysa kadın, her şeyden önce bir insandır. Bir toplumun yarısı kadın, diğer yarısı ise o kadınlar tarafından büyütülmüş erkeklerdir. Hal böyleyken, toplumun yarısının korku içinde yaşadığı, şiddet gördüğü veya susturulduğu bir dünyanın huzurlu olması mümkün müdür?
Şiddet sadece bir tokat değildir. Şiddet, bir kadının hayallerini çalmak, onu mutfağa hapsetmek veya “sen yapamazsın” diyerek özgüvenini kırmaktır. Biz gençler olarak çevremize baktığımızda, şiddetin bazen “sevgi” maskesi altında meşrulaştırıldığını görüyoruz. “Çok sevdiği için kıskanıyor” ya da “ailesinin onuru için yaptı” gibi cümleler, aslında birer suçun kılıfıdır. Gerçek sevgi özgür bırakır, saygı duyar ve yaşatır.
Tarih boyunca kadınlar çok büyük mücadeleler verdiler. Bugün okullarda sıra arkadaşı olabiliyorsak, bu bizden önceki kadınların cesareti sayesindedir. Ancak yolumuz hala uzun. Şiddeti bitirmek sadece kanunlarla olmaz; şiddet kalplerde ve zihinlerde bitmelidir. Bir erkek çocuğu, kız kardeşine saygı duymayı öğrenerek büyüdüğünde; bir kız çocuğu, kimseye muhtaç olmadan kendi ayakları üzerinde durabileceğine inandığında dünya değişecektir.
Sonuç olarak, kadına şiddet bir kader değildir. Bu, bizim değiştirebileceğimiz yanlış bir alışkanlıktır. Gökyüzünün yarısı kadınlarınsa, yeryüzünün huzuru da kadınların mutluluğuna bağlıdır. Yarının yetişkinleri olan bizler, şiddetin değil, adaletin ve sevginin dilini konuşan bir toplum inşa etmeliyiz. Çünkü kadın güçlenirse toplum güçlenir, toplum güçlenirse dünya güzelleşir.
Bitirirken Anadolu’nun büyük ozanı ve insan sevdalısı Neşet Ertaş’ın o evrensel sözüyle sesleniyoruz:
“Kadınlar insandır, biz insanoğlu.”
KAYNAKÇA:
www.https://dergipark.org.tr www.https://huksam.hacettepe.edu.tr www.https://tip.fusabil.org www.https://umut.org.tr www.https://yerbilimleri.cumhuriyet.edu.tr www.https://morcati.org.tr www.https://acikerisim.aku.edu.tr
Hazırlayan: Yusuf KARAASLAN
