Üzerindeki ay ve yıldız, bu topraklarda verilen mücadelenin, dökülen gözyaşlarının ve kazanılan bağımsızlığın sessiz tanığıdır.
Çocuklarımıza bayrak sevgisini anlatmak, yalnızca törenlerde bayrak selamı vermekle sınırlı kalmamalıdır. Bayrak sevgisi; bir milletin geçmişini bilmek, bugününe sahip çıkmak ve yarınına umutla bakmaktır. İşte bu yüzden okullar, bu bilincin filizlendiği en kıymetli mekânlardır.
Bir öğrencinin bayrağına saygı duyması; arkadaşına, öğretmenine, okuluna ve ülkesine karşı sorumluluk duygusu geliştirmesi demektir. Bayrağı yere düşürmemek, onu özenle taşımak, İstiklâl Marşı okunurken saygıyla ayağa kalkmak; küçük gibi görünen ama büyük anlamlar taşıyan davranışlardır.
Bugün çocuklarımıza bayrak sevgisini yeniden ve daha güçlü bir farkındalıkla yaşatmalıyız. Bunu bazen bir hikâyeyle, bazen bir şiirle, bazen de sınıfta yapılan kısa bir sohbetle başarabiliriz. Bayrağın hangi şartlarda dalgalandığını, hangi bedeller ödenerek bugünlere gelindiğini anlatmak; onların yüreğinde kalıcı izler bırakacaktır.
Unutmayalım ki bayrağını seven çocuk, ülkesini sever. Ülkesini seven çocuk ise geleceğine sahip çıkar. Okullarımızda atılan her bilinçli adım, yarının güçlü ve duyarlı bireylerini yetiştirecektir.
Bayrağımızın gölgesinde büyüyen nesillerle, daha aydınlık yarınlara…
