Toprak yanıyordu, gök suskundu, gece ağırdı.
Bir millet yorgundu ama teslim değildi.
Zincir vurulmak istendi yarınlara,
Ama umut küllerin altından dirildi.
Çanakkale’de durduğu zaman dünya şaştı.
Bir avuç yürek imkânsızı başardı.
“Bu vatan geçilmez.” diye yazıldı taşlara
Ve güneş “Türk milletine saygı!” diye doğdu o gece.
Samsun’da doğdu sabahın ilk ışığı.
19 Mayıs’ta umut karaya çıktı.
Bir adım atıldı, ardından milyonlar;
Bir millet kaderini eline aldı.
Yokluk vardı, açlık vardı, mermi azdı;
Ama inanç vardı, diz çökmek yoktu.
Sakarya’da vatan savunuldu.
29 Ekim’de yankılandı halkın sesi.
Tahtlar yıkıldı, millet yükseldi.
Cumhuriyet doğdu özgürlüğün adıyla,
Egemenlik kayıtsız şartsız halka verildi.
Cumhuriyet bir destandır, kanla yazılmış;
Hediye değil, bedeli ödenmiş bir yemin.
Ve biz, o yeminin yaşayan izleriyiz.
İsmail Çoban 9/D
