İzmir’in Buca ilçesinde kuru temizlemecilik yapan Murat Mercan’ın hesabına geçtiğimiz pazartesi günü saat 17.00 sıralarında tanımadığı bir kişiden 83 bin lira aktarıldı. Paranın kendisine ait olmadığını fark eden Mercan, sahibini bulmak için harekete geçti.
Polis kuzeninin de yardımıyla para transferinin izini süren Mercan, parayı gönderen kişinin aylar önce iş yerinde 400 liralık işlem yaptıran eski müşterisi Ramazan Ahmet Kılıçaslan olduğunu belirledi. Ancak Kılıçaslan’a ulaşamayan esnaf, yaptığı çağrıyla paranın sahibine sesini duyurmaya çalıştı.
Mercan’ın arayışı haberlerde yer alınca, Kılıçaslan durumu öğrendi ve esnafla iletişime geçti. Şehir dışından dönen Kılıçaslan, Murat Mercan’ın iş yerine geldi. Mercan, bankadan çektiği 83 bin lirayı sahibine elden teslim etti.
“Bankadan önce o beni buldu”
Paranın yanlışlıkla gönderilmesinin nedenini anlatan Ramazan Ahmet Kılıçaslan, bankacılık uygulamasındaki kayıtlı isimleri karıştırdığını söyledi.
“Benim bir yere ödemem vardı. Bankadaki havale listesinde başka bir Murat daha vardı. Murat'lar karışmış, daha doğrusu ben yanlış seçmişim. Farklı banka olduğu için sonradan fark ettim ama iş işten geçmiş oldu. Banka bana bu sürecin biraz zaman alacağını söyledi. Ben bankadan haber beklerken haber Murat Bey'den geldi. Şehir dışındaydım ve bugün dönmüştüm. Saat 17.00'den önce parayı alamazsam bankaya gitmeyi düşünüyordum ancak Murat Bey sağ olsun bankadan önce bana ulaştı”
Mercan’ın çabasından duyduğu memnuniyeti dile getiren Kılıçaslan, esnafa teşekkür etti.
“Kendisine çok teşekkür ederim. Dürüst bir esnaf. Kendisinde olmayan parayı gönül rahatlığı ile sahibini arayarak, büyük çaba sarf ederek o beni buldu. Ben onu bulmadım. Herhalde helal para diye düşünüyorum. Para tekrar bizi buldu”
“Artık rahat bir uyku uyuyabileceğim”
20 yıllık esnaf Murat Mercan ise parayı sahibine teslim etmenin verdiği rahatlığı anlattı. Paranın kendilerine ait olmadığını bildiği için sahibini aramayı bir sorumluluk olarak gördüğünü belirten Mercan, yaşadığı süreci şöyle ifade etti:
“Parayı verdim, gerçekten içim rahatladı. Bizim olmayan paranın bizde olmasını vicdanen kabul edemeyiz. Biz bu düsturla büyüdük, bugünlere geldik. Gerçekten bugün rahat bir uyku uyuyabileceğim. Hep düşündüm; belki bir abimizin ödemesiydi, belki okul taksiti, belki de bir ameliyat masrafıydı. Aslında olması gereken şeyi yaptım, insanlık görevimi yerine getirdim. Bunun için gururluyum.”
