Doğum sonrası işe dönüş, anneler için yalnızca mesleki hayata yeniden başlamak anlamına gelmiyor. Bebekten ayrılmanın getirdiği özlem, kaygı ve suçluluk duygularının yanı sıra hem iyi bir anne hem de başarılı bir çalışan olma beklentisi, bu süreci psikolojik açıdan zorlaştırabiliyor.

Akciğer kanserinde tek risk sigara değil: Bu belirtilere dikkat!
Akciğer kanserinde tek risk sigara değil: Bu belirtilere dikkat!
İçeriği Görüntüle

Üsküdar Üniversitesi NPİSTANBUL Hastanesi Klinik Psikoloğu Seren Doğantekin, doğum sonrası işe dönüşte yaşanan duygusal değişimler ve annelerin karşılaştığı zorluklar hakkında değerlendirmelerde bulundu. Doğantekin, bu dönemde yaşanan farklı duyguların bir arada bulunabileceğini belirterek annelerin kendilerine karşı daha anlayışlı olmaları gerektiğini vurguladı.

İşe dönmekten mutlu olmak anneliği azaltmıyor

Doğantekin, doğum sonrası işe dönüşün annelik kimliği ile profesyonel kimlik arasında yeni bir denge kurma süreci olduğunu ifade etti. Kadınların bu dönemde eski rutinlerine dönmenin ve yeniden üretken hissetmenin mutluluğunu yaşarken bebeklerinden ayrılmanın getirdiği kaygı, özlem ve suçlulukla da karşılaşabildiğini söyledi.

Toplumun annelik üzerinden oluşturduğu beklentilerin kadınlarda yetersizlik hissini artırabileceğine dikkat çeken Doğantekin, “Burada önemli olan, birbirine zıt gibi görünen bu duyguların aynı anda yaşanabileceğini kabul etmektir. İşe dönmekten mutlu olmak, anneliğe verilen değeri azaltmadığı gibi bebekten ayrılırken zorlanmak da işe hazır olunmadığı anlamına gelmez.” dedi.

Güvenli bağlanma için sürekli birlikte olmak gerekmiyor

Anne ile bebek arasındaki duygusal bağ nedeniyle işe dönüşün ilk günlerinde ayrılık kaygısı yaşanmasının doğal olduğunu belirten Doğantekin, bu süreçte bebeğin güvende olup olmadığına ilişkin düşüncelerin yoğunlaşabileceğini aktardı.

Kaygının zamanla hafiflemesinin ve annenin günlük yaşamını sürdürebilmesinin beklendiğini kaydeden Doğantekin, uyku ve iştah düzenini bozan, dikkat ve konsantrasyonu etkileyen, günlük işlevselliği zorlaştıran kaygılarda profesyonel değerlendirme alınmasının önemini vurguladı.

Doğantekin, güvenli bağlanmanın anne ile bebeğin sürekli fiziksel olarak birlikte bulunmasını gerektirmediğini belirterek, “Unutulmamalıdır ki güvenli bağlanma, anne ile bebeğin sürekli fiziksel olarak birlikte bulunmasını değil, bebeğin ihtiyaçlarına duyarlı, tutarlı ve güven veren bir ilişkinin sürdürülmesini gerektirir.” ifadelerini kullandı.

İki alanda kusursuz olma beklentisi yoruyor

Çalışan annelerin hem iyi bir anne hem de başarılı bir çalışan olma baskısıyla karşı karşıya kaldığını belirten Doğantekin, her iki alanda da kusursuz olmaya çalışmanın zamanla yetersizlik hissine, zihinsel yorgunluğa ve tükenmişliğe neden olabileceğini söyledi.

Ebeveynlik sorumluluklarının büyük bölümünün kadınlar tarafından üstlenilmesinin bu baskıyı artırdığına işaret eden Doğantekin, mükemmeliyetçi beklentiler yerine gerçekçi hedefler belirlenmesini, sorumlulukların paylaşılmasını ve annelerin kendi ihtiyaçlarına da zaman ayırmasını önerdi.

İş yerindeki destek uyum sürecini kolaylaştırıyor

İş yerinde anneliğe ilişkin ihtiyaçların göz ardı edilmesinin kadınlarda yalnızlık, anlaşılmama ve değersizlik duygularını artırabileceğini belirten Doğantekin, esnekliğin bulunmadığı ve sosyal desteğin yetersiz olduğu çalışma ortamlarının psikolojik zorlanmayı artırdığını ifade etti.

İşverenlerin esnek çalışma düzenlemeleri yapması, emzirme ve süt sağma için uygun koşullar oluşturması, kademeli işe dönüş imkânı sunması ve destekleyici bir iletişim ortamı sağlaması gerektiğini dile getiren Doğantekin, bu yaklaşımın annelerin motivasyonunu ve kuruma aidiyetini de güçlendirebileceğini kaydetti.

İki haftayı aşan belirtiler göz ardı edilmemeli

Doğum sonrası işe dönüşte yaşanan duygusal dalgalanmaların çoğunlukla uyum sürecinin bir parçası olduğunu belirten Doğantekin, bazı belirtilerin ise dikkatle takip edilmesi gerektiğini söyledi.

Doğantekin, “Ancak iki haftayı aşan veya giderek şiddetlenen çökkünlük, yoğun kaygı, sürekli ağlama isteği, belirgin isteksizlik, suçluluk ve değersizlik düşünceleri, uyku ya da iştah değişiklikleri ve günlük işlevsellikte bozulma göz ardı edilmemeli.” dedi.

Bu belirtilerin doğum sonrası depresyon veya kaygı bozuklukları açısından değerlendirme gerektirebileceğini belirten Doğantekin, kendine ya da bebeğe zarar verme düşüncelerinde ise süre beklenmeden acil profesyonel destek alınması gerektiğini vurguladı.

Annelerin yakın çevrelerinden yardım istemelerinin, bakım sorumluluklarını paylaşmalarının ve dinlenmeye zaman ayırmalarının önemine değinen Doğantekin, “Psikolojik destek almak bir yetersizlik göstergesi değil, hem annenin hem de bebeğin iyilik halini korumaya yönelik önemli bir adımdır.” ifadelerini kullandı.

Kaynak: Basın Bülteni