Elimizi attığımız her yerde doğanın o incecik dengesini nasıl da hoyratça bozuyoruz. Küresel ısınma dedikleri şey artık çok uzaktaki bilim kurgu senaryosu değil; bu hepimizin penceresinden gördüğü bir gerçek... Şimdi kışlar ya yok denecek kadar ılık geçiyor ya da aniden bastıran, felakete yol açan sellerle bitiyor. Bu düzensizlik, atmosferimize saldığımız o görünmez zehirlerin eseri: Karbondioksit, metan... Biliyorum buzullar eriyor, deniz seviyesi yükseliyor ve o masmavi kıyı şehirleri yavaş yavaş suya gömülme tehlikesiyle karşı karşıya. Kuraklık her geçen yıl daha da derinleşecek. Bu sadece bir ‘çevre sorunu’ değil, bu benim nefes alma hakkıma, su içme hakkıma, güvenli bir geleceğe sahip olma hakkıma yapılan bir saldırı. Her şeyi değiştirebilecek güç aslında bizde. Fosil yakıt bağımlılığımızı kırmalıyız. Ben, gereksiz her şeyi kullanmayı bıraktım. Bu gezegen benim evim ve ben bu evi korumalıyım. Artık bahaneler üretmeyi bırakıp, hemen şimdi harekete geçme zamanı. Çünkü gelecek şu an attığımız adımlarla şekillenen ve bize ait olan bir sorumluluktur. Hep birlikte bu sorumluluğu üzerimize alalım.
HATİCE CEREN İPEK 9-A 47
