Ortadoğu’da 28 Şubat 2026 tarihinden bu yana tırmanan ABD-İsrail-İran savaşı, bölge ülkelerinin hava savunma kabiliyetlerini hayati bir teste tabi tutuyor. Özellikle Tahran ve BAE’deki konsolosluk saldırıları gibi sıcak gelişmeler, Türk vatandaşlarının "Biz nasıl korunuyoruz?" sorusunu sormasına neden oldu. Türkiye, bu tehditlere karşı tek bir silahla değil, "Çelik Kubbe" adı verilen çok katmanlı, yapay zeka destekli ve entegre bir sistemle yanıt veriyor. Yerli imkanlarla geliştirilen bu ağ; dronlardan savaş uçaklarına, balistik füzelerden seyir füzelerine kadar her türlü tehdidi farklı irtifalarda imha edebilecek kapasiteye ulaştı.
Çelik Kubbe: Katmanlı Savunma Mimarisi
Çelik Kubbe, tek bir cihazdan ziyade birçok sistemin birbiriyle konuştuğu bir "sistemler sistemi"dir. Bu mimari, tehdidin uzaklığına ve yüksekliğine göre farklı araçları devreye sokar:
1. Dış Katman: Uzun Menzil ve Yüksek İrtifa (SİPER)
Hava savunmanın en dış halkasını SİPER oluşturur. 100 kilometrenin üzerindeki mesafelerden düşman uçaklarını ve füzelerini tespit eden bu sistem, tehdit henüz sınır hattına yaklaşmadan imha sürecini başlatır.
2. Orta Katman: Hareketli Tehdit Avcısı (HİSAR O+)
Stratejik tesislerin korunmasında kritik rol oynayan HİSAR O+, helikopterler, seyir füzeleri ve İHA’lar gibi hareketli hedeflere karşı orta irtifada savunma sağlar.
3. Alçak İrtifa ve Yakın Savunma (HİSAR A+ ve KORKUT)
Sınır birlikleri ve kritik üslerin korunmasında HİSAR A+ füze sistemi ve namlulu savunma sistemi olan KORKUT görev yapar. KORKUT, dakikada binlerce mermi atarak yaklaşan füze veya İHA’ları havada parçalar.
Yapay Zeka ve Dijital Entegrasyon
Çelik Kubbe’nin en büyük özelliği; RADNET, GÖKBERK ve İHTAR gibi teknolojileri birleştirerek ortak bir hava resmi oluşturmasıdır. Sistem, radar verilerini saniyeler içinde analiz ederek hangi tehdide hangi silahın (Lazer, füze veya mermi) müdahale edeceğine yapay zeka yardımıyla karar verir.
