Bayram sofraları, sadece yemeklerin değil, paylaşmanın, birlikte olmanın, milli ve manevi değerlerin de simgesidir.
Bugün halen yaşatabilenler varsa ne mutlu... Çocukluğumuzun ortak bayram anısı nedir diye sorsak; eskilerin çoğu der ki annelerin maharetle hazırladığı baklavalar, dedelerin anlatacağı eski bayram anıları, çocukların heyecanla beklediği şekerler… Her tabakta bir hatıra, her tatlıda bir hikaye gizliydi.
Çoğumuz artık bu duyguları ya hiç yaşamıyor ya da eksik gedik... Oysa bayram sofralarının etrafında buluşmak, sadece aileyi değil, komşuyu, dostu hatta bazen tanımadık yüzleri de aynı sevinçte bir araya getirirdi.
Modern hayatın bize kattığı çok şey var, inkar edemeyiz ancak hayatımızdan koparıp aldıkları da az değil. Bana göre bu bayram anıları çocuklarımızın hayatından modern hayatın kopardıkları arasındadır. Günümüzün hızlı temposunda bu anlara ne kadar yer kaldı, kaçımız hala o taze duygularla bayramları yaşıyor bilemiyorum. Oysa bayramlar durup nefes almayı, bizi biz yapan değerleri yeniden hatırlamayı ve bir anlamda bilincimizi resetlemeyi fabrika ayarlarıyla yeniden başlatmayı sağlıyordu.
Günümüzün soğuk ekranlar ne kadar hayatımızı sararsa sarsın, yüz yüze gülüşlerin ve sohbetlerin yerini tutamaz.
Bayram sofralarından asla vazgeçmeyin! Bayram sofrasında paylaşılan sadece yemek değil, aynı zamanda anılar, sohbetler ve küçük mutluluklardır. Boş kalan bir sandalye bile hatırlatır ki, bayram paylaşmaktır, ailenin bütünlüğüdür.
Artık bayram sofralarına oturduğunuzda soframızda yemeklerin dışında nelerin eksik olup olmadığını da kontrol edin. Bayramları bayram yapan değerlerden kaçı hala soframızdaki yerini koruyor kaçı çoktan veda edip gitmiş!
Sofranız tam, yemeğiniz bereketli, bayramınız kutlu olsun.
